By się zatracić w całości, niczego nie żałować i mówić na zawsze.

WNIOSŁEŚ W MOJE ŻYCIE ISKIERKĘ NA LEPSZE JUTRO. 

PRZY TOBIE NIE MYŚLĘ O PROBLEMACH, 

TY WYPEŁNIASZ MI WSZYSTKO. 

GDY PATRZĘ GŁEBOKO W TWE OCZY, 

MARZĘ BY ZATRACIC SIĘ W CAŁOŚCI. 

BŁĘKIT TWEGO LODOWATEGO SPOJRZENIA SPRAWIA, 

ZE NICZEGO NIE ZAŁUJE I PRAGNĘ JESZCZE WIĘCEJ . 

KOCHAM ZATRACAĆ SIE Z TOBĄ I W TOBIE, 

CZAS PŁYNIE BŁOGO, NIE ZWAŻAJAC NA TO CO DZIEJE SIĘ DOOKOŁA. 

WAŻNI JESTEŚMY TYLKO MY. 

TE DNI ODCHODZĄ W ZAPOMNIENIE, 

A MNIE TAK MOCNO BRAKUJE TWEGO DOTYKU I SPOJRZENIA.

RĄK, KRÓTE NIGDY NIE POTRAFIŁY SIĘ NACIESZYĆ.

KAŻDY TWÓJ WIDOK, SPRAWIA MI BÓL. 

DNI, KTÓRE DAWAŁY NADZIEJĘ NA JUTRO - ODESZŁY. 

Z KAŻDYM BRZASKIEM DNIA ME SERCE ŁAMIE SIE NA MILIONY CZĘŚCI. 

BYŁEŚ DLA MNIE WSZYSTKIM CZEGO PRAGNEŁAM, 

POZOSTANIESZ WSPOMNIENIEM, KTÓREGO NIGDY NIE WYMAŻE 

I PRZY KTÓRYM BĘDE CHCIAŁA MÓWIĆ, ŻE MOGŁO BYC NA ZAWSZE.

  for Devil. );->  ( osa/ SNC 6.10'09) 

UPADŁY POTĘPIONY

Upadłeś wygnany , wypędzony na wieczność.

Osamotniony w swoim zyciu, niedoceniony i smutny.

Pełny goryczy, z wciąż rosnącym zalem do wszystkich,      

A najbardziej do samego siebie, za to , że byłes sobą, że byłeś prawdziwy.          

Upadłeś, a teraz i ja upadam.                                                                  

Zostaje wygnany do własnych mysli, jak i Ty kiedyś zostałeś.

Myśli okrutnych, pełnych żalu i smutku, nienawiścii cierpienia.                             

Do świata niezrozumiałego i obcego dla wielu.                          

Świat,w którym ludzie za życia są skazani na śmierć, przez odtrącenie i obojętność.

Twój dar był wyjątkowy i przez to niezrozumiały.                            

Przez brak poznania straciłeś życie,                                                                            

lecz Twoja śmierc dała początek istnienia podobnym do Ciebie.        

Teraz jest Nas wielu, żyjemy rozumiejac siebie wzajemnie,    

 w tajemnicy przed ludzkim światem.

GDZIEŚ  NA KOŃCU ŚWIATA,                          GDZIE TWÓJ ANIOŁ STRÓŻ                                      DO SNU UTULA CIĘ  SWYM  SKRZYDLATYM RAMIENIEM.                                                            (osa/SNC 30.09'08)

NADZIEJA NA PRZYSZŁOŚĆ

SIEDZIAŁEŚ WPATRUJĄC SIĘ W OCZY, 

A JA Z TWOICH CZYTAŁAM JAK Z  KSIĘGI. 

TWOJA NIEPEWNOŚĆ, BRAK SPRECYZOWANYCH GESTÓW, 

NIBY NIEWINNE, A TAK NAPRAWDĘ Z ŻYCIOWA PRECYZJĄ 

ZNASZ PRAWIE KAŻDY CENTYMETR MEGO CIAŁA, 

A NIGDY GO NIE PIEŚCIŁEŚ SWYMI DŁOŃMI. 

Z KAŻDYM  DNIEM POZNAJESZ MNIE CORAZ LEPIEJ, 

CZYTASZ MOJE GESTY, ROZPOZNAJESZ PRAGNIENIA. 

WYCZUWASZ MĄ TĘSKNOTĘ I NIEDOSYT, 

ROZPALASZ  MOJE ZMYSŁY, PODJUDZASZ JE 

I W JEDNEJ CHWILI GASISZ- KUBŁEM ZIMNEJ WODY;

MUREM , KTÓRY WYRÓSŁ WOKÓŁ CIEBIE, 

A JEST ZBYT POTĘŻNY BYM MOGŁA GO OBEJŚĆ. 

CZYM, ŻE JEST MIŁOŚĆ , GDY ODWRACAMY SIĘ DO SIEBIE PLECAMI; 

GDY JEDNO DRUGIEGO NIE POTRAFI ZROZUMIEĆ, 

GDZIE JEST SENS PRAWDZIWEGO UCZUCIA 

NAMIĘTNEGO , TAK KIEDYŚ W NAS NARASTAJĄCEGO. 

CZY UDA SIĘ COŚ JESZCZE URATOWAĆ?

CZY NA ZGLISZCZACH RUIN POWSTANIE KIEDYŚ NOWY DOM? 

CZY KSIĄŻKA ZOSTANIE ZAMKNIĘTA 

Z NAPISEM "KONIEC" NA OSTATNIEJ STRONICY? 

A MOŻE ŻYCIE NAPISZE WŁASNE ZAKOŃCZENIE,

MURY NIEPEWNOŚCI I ROZTERKI RUNA,

A TO MŁODE NIE ROZWINIĘTE UCZUCIE 

ULECI NA SWYCH PIĘKNYCH KOLOROWYCH

SKRZYDŁACH W DŁUGIE KOLEJNE DNI.   

(for M.U-ś/ SNC '09)

ZDZBŁO

  PRZY  TOBIE  ME  SERCE  OTWIERA  SIĘ
  JAK  SKRZYDŁA  ANIOŁA.
  MÓJ  ŚWIAT  NABIERA  BARW  JAK  NOWO
  NARODZONY  MOTYL  WZBIJAJĄCY
  SIĘ  W  PRZESTWORZA.
  ŻYCIE  STAJE  SIĘ  ŁATWIEJSZE  I  LŻEJSZE , JAK  PIÓRKO
  OPADAJĄCE  SWOBODNIE  NA  TRAWĘ.
  A  ME  OCZY,  JAK  SZMARAGDY  LŚNIĄ,
  GDY  WPATRUJESZ  SIĘ  W  NIE  TAK  SUBTELNIE.
(osa/Edynburg, luty'09)

BO TAKA JESTEM

 Życie jest pustką, które próbuje zapełnić.
  Ty wypełniasz je w części.
  Obszernej lecz niewystarczającej by domknąć je do końca.
  Dlatego dzielę swe serce na części,
  Tak wiele, by każdy mógł choć w części wypełnić te pustkę.
  Każdy dokłada coś od siebie;
  Słowo, gest, obecność- tą bliska lub tę całkiem odległą.
  I dzięki temu jestem taka jaka właśnie jestem.
  W części piękna i okrutna,
  Zła i paskudna,
  Anielska, a za razem diabelska.
  Tolerowana przez grono,
  A akceptowana przez jednostki, które nie boja się dostrzec tego serca,
        rozbitego na części.
  Serca, które składa wszystko w całość
  I pozwala żyć z ta pustką,
  Która uzależnia od wypełniania jej
  To wciąż nowymi elementami układanki.
          (osa/SNC/13.05.09)

esencja tajemniczości doprawiona nuta gorzkiego wtajemniczenia

  Czasami czuję się jak pusta kartka,                                                                                                         Taka czysta, niewinna - której jeszcze nikt nie zdołał zapisać.                                                                  Nie zdążył poznać i może sam coś od siebie dodać.                                                                                    Taka samotna w tłumie już tak wielu zapisanych stron                                                                            w nowo powstałej powieści. 
Czasami jedno słowo , jeden gest może powiedzieć tak wiele,                                                                   A jednocześnie może tak wiele ukryć lub skłamać o sobie. 
 W tłumie tak bliskich przyjaciół i znajomych                                                                                          często jesteśmy jak białe, czyste, niezapisane kartki,                                                                                     które ludzie boją się poznać i docenić,                                                                                                    za to jakimi w rzeczywistości są cennymi zapiskami. 

   To od nas zależy ile siebie ukażemy innym,                                                                                                 czy oddamy całych siebie,                                                                                                                         czy całe nasze życie będzie dla innych  jedną wielką  tajemnicą.   

(Dunstable, lipiec/sierpień 2008)